...

یک چیزی از آندری تارکوفسکی خواندم:

امروز مادرم را به خاک سپردیم.

حالا دیگر به طور کامل بی دفاع شده ام.هیچ کس مرا چنان دوست نخواهد داشت.

با دیدن فیلم های تارکوفسکی همیشه از نظر احساسی یخ زده ام.هیچ حسی-احساساتی که به نظر من پایه های زندگی هستند و جهان بدون آنها جایی برای زندگی کردن نیست-از فیلم هایش نمیگرفتم.اگر این جمله را واقعا خودش گفته باشد،برایم بسیار تعجب برانگیز است!آن هم کسی مثل تارکوفسکی که فیلم گیشه نساخته بلکه همواره مبین اندیشه های خاص است.

همین!